ماه مهربان من
جای خالی

سلام

تو را نادیدن ما غم نباشد                          که در خیلت به از ما کم نباشد

من از دست تو در عالم نهم روی                  ولیکن چون تو در عالم نباشد

ولیکن چون تو در عالم نباشد

 

    دستم به نوشتن نمیاد. چطور میشه غم رو نوشت یا شور رو به تصویر کشید. حاله خوبیه. دلم برای خیلی چیزا تنگ شده. یه چیزی هست تو دل آدم که با هیچ چیزی پر نمیشه. محبت، عشق، وفا، علم، شوق، شور، صفا... اصلا هر چیزی که اسمشو بذاری نمی تونه جاشو پر کنه. یه جای خالی و چقدر هم عمیق. شاید بشه اشک ریخت و کمی تسلی پیدا کرد.

    نکنه کسی بیاد سوء استفاده کنه بگه عجب آدماینا! مکتبشون غم!! کارشون گریه زاری!!!

    میدونی، اصلا بگه. مگه خودش اینجوری نمیشه؟ آی کسی که اینو میخونی و حرفای بالا رو میگی. اینا یادت باشه تا وقتی حالت شبیه چیزی که گفتم شد، اونوقت حرف همو بیشتر می فهمیم. برایم دعا کن که اونوقت حرف تو برام عجیب نباشه.

 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱۱ خرداد ،۱۳۸٧ - سعیدی