ماه مهربان من

وبلاگ من

نویسندگان وبلاگ سعیدی

«بسم الله الرحمن الرحيم»

سلام

«در آغاز هيچ نبود، کلمه بود، و آن کلمه خدا بود.»

خدا بود و دیگر هیچ

و کلمه بی زبانی که بخواندش، و بی «انديشه» ای که بداندش، چگونه می توان بود؟

و خدا يکی بود و جز خدا هيچ کس نبود،

و با «نبودن» چگونه می توان «بودن»؟

و خدا بود، و با او، عدم،

و عدم گوش نداشت،

حرفهايی هست برای «گفتن»،

که اگر گوشی نبود، نمی گوييم،

و حرفهايی هست برای «نگفتن»؛

حرفهايی که هرگز سر به «ابتذال گفتن» فرود نمی آرند.

حرفهای شگفت٬ زيبا و اهورايی همين هايند،

و سرمايه ماورايی هر کسی به اندازه حرفهايی است که برای نگفتن دارد.

. . .

مجموعه آثار (۱۳) دکتر علی شريعتی - سرود آفرينش