ماه مهربان من
و يحيی الأرض...

سلام،

    «با بهاران روزی نو می رسد وما همچنان چشم به راه روزگاری نو. اکنون که جهان وجهانيان مرده اند آيا وقت آن نرسيده است که مسيحای موعود سررسد...؟ ... و يحيی الأرض بعد موتها.»

برگرفته از" آغازی بر يک پايان"

مسيح آدميت

 

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢۸ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی

چه بايد کرد...؟

سلام،

برتراند راسل :

    « آنچه ما به نام عصر تاریکی می خوانیم (قرون وسطی)، عصر تاریکی خودمان بود نه عصر تاریکی همه ی بشریت! اروپای اسلامی را (اندلس، فرانسه، سیسیل ایتالیا و بیزانس قسطنطنیه) را با اروپای مسیحی مقایسه کنید تا فرق این دو فرهنگ را بدانید. علوم جدید را مسلمین ساختند و علوم قدیم را هم آنها از خاکروبه های تاریخ خارج کردند و ترقی و تحول دادند. فلسفه و راه تعقل را هم مسلمانان به ما آموختند، تجربه کردن و آزمایش کردن را هم از آنان آموختیم...»

گوستاو لوبون :

    « هر جا اسلام وارد شد، علم و صنعت و هنر و کتاب و کتابخانه با خود آورد... پیغمبر اسلام اخگری بود که از آسمان افتاد و باروت استعداد های بشری را شعله ور کرد و دنیای جدید را ساخت... البته باید از نسل امروز مسلمانان پرسید، شما که  پدران و مادرانتان جهان جدید را ساختند، چگونه میراث خودتان را از یاد برده اید؟ و اینک این میراث پدران خودتان است که از غرب به شما می رسد...»

 

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢٤ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی

بهانه...

سلام،

    کاش می شد اشک شد و قطره قطره بر زمين جاری و محو شد...!

    بهار داره مياد، شايد بهانه ای باشه برای پاک شدن، برای مردن و دوباره مبعوث شدن...

     کاش می تونستم بهار رو به وبلاگم هم بيارم، دلم که خيلی سياهه. می دونم که اين نوشته ها عاری از نفسانیات و خودخواهی های من نيست و برای خالص کردن واژه هام باید هزاران سال در جهنم سوزانده بشم تا به تطهیر برسم اما مجال ما این دنیاست و با همین نداری باید پیش رفت. کاش می تونستم قسمتی از زمين و طبيعت بشم تا از نو متولد بشم، دوباره سبز بشم.

 خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

خوش به حال غنچه های نيمه باز

خوش به حال دختر ميخک که می خندد به ناز

خوش به حال جام لبريز از شراب

خوش به حال آفتاب

 

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢۳ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی

بوی دعا...

سلام،

«از عرش صدای ربنا می آيد

آوای خوش خدا خدا می آيد»

برخيز که اين پنجره ها باز کنيم

چون به مهمانی و انس ضعفا می آيد

مدعی گفت که در خانه ما نوری نيست

نک ببينید ثريا به سما می آيد

ساقی از من مطلب فکرت بدعهدی او

چون بديدم که به تعبير وفا می آيد

آن همايی که دل تنگ مرا در خون کرد

باده نوشان ز سر زلف دوتا می آيد

با صبا دوش بگفتم نتوان فرقت او

گفت آرام که بينی ز کجا می آيد

فاطی از دولت عشقش به تضرع بطلب

تا به تقدير نويسند کزان بوی دعا می آيد

 

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢۱ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی

برای ساقی...!

سلام،

    گفتی کميل بخوانم، اما...

    «اگر تو نخواهی تمام کميلهای من بيهوده است...!»

     

         برايم بگشا! ... 

                بگشا! ...

                آن صفحه ناخوانده را بگشا! 

                                   آن راز سر به مهر ناگفته را بگشا...!

                                                    آن تقدير در هم رفته مبتلا را بگشا...!

                                                    آن آستين رونهاده ی خورشيد را بگشا...!

               با من سخن بگو!

                                    با من بگو...!

                                                    از معجزه...!

                                                            از رازهايی که در شب است

                          از آن حرفهای قشنگ دوست داشتنی

                                      از آنهايی که وقتی می زنی، از زمين فاصله می گيرم...

                                                      از بوی شب بوهايی که مرا مست می کند

                                                      از آوای امن يجيب...

               برايم بگو...

                       بگو که چه سان مرا دوست داری....

                                                         بارها گفته ای!

                                                                         باز هم بگو!

         تا من بگويم...

                  از برهوت انسان

                  از بغض های در احتزار

                                       از خيابان غربت که انتهايی ندارد

                                       از اشک هايی که خريداری ندارد

           از انسداد

           از مرگ ايمان

                             از سجده گاه شهوت

                                                  و از قربانگاه هابيل

                                                  در هوسخانه قابيل

            از رقص شيطان

            بر لاشه آدميت بی معنا

                                           از انتهای قرن

                                          قرن جاهليت

                                                    از انسان منهای خدا

                                                               از انسان منهای ايمان

                 از عشق منهای قلب

                 از مرد منهای مرد

                                     چه می ماند

                                                      هيچ...!

 

 

          می بينی ساقی...!

                         کميل من نا تمام است

                        به بلندای کميل تو نيست...!

                                              بگذار با خواندن من، کميل بی اعتبار نشود!

               تو برايم بخوان...!

                        برايم بخوان...!

                                             آرام... آرام...!

...

«بسم الله الرحمن الرحيم»

الّهم انّی اسئلک برحمتک الّتی وسعت کلّ شيء...

...

 

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ۱۸ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی

اِرحم...

سلام،

...يا الهي و ربّي و سيّدي و مولای لاَِیِّ الامور اشکو و لما منها اضجّ و ابکي؟

...الهی و ربّي من لي غيرک؟

...يا من اسمه دواء و ذکره شفاء و طاعته غني،‌ اِرحم من راس ماله الرّجا و سلاحه البکا...

الهی و ربی...

الهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

 

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ۱۸ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی

مثل بچه ها...

سلام،

چه روزها که يک به يک غروب شد نيامدی
چه اشکها که در گلو رسوب شد نيامدی

...

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نيامدی

 

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱٥ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی

مرگ سياه...

سلام،  

    «حسين آموخت که "مرگ سياه" سرنوشت شوم مردم زبونی است که به هرننگی تن می دهند " تا زنده بمانند (!)" ، چه کسانی که گستاخی آن را ندارند که "شهادت " را انتخاب کنند، "مرگ" آنان را انتخاب خواهد کرد.»

کتاب شهادت - دکتر شريعتی

 

کربلا وسعتی دارد به اندازه عالم و عاشورا هر روز آدميت است و اين يعنی امتداد و يک جريان تاريخی، يعنی در هر لحظه و در هر انتخاب، بايد شهامت گزيدن حقيقت و شکستن بت نفس را داشت. و اين نه خشونت که نهايت زيبايی است که در سرخی يک روز به اوج ميرسد...!

 

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱٠ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی

تبعيدی...

سلام،

«وقتی که مرده باشی، چه فرقی می کند، تورات، انجيل، قرآن...»

    امروز وقتی تو راهروهای دانشکده راه می رفتم، فضا برام سنگين بود حس می کردم که هيچ سنخيتی با آدمايی که دور و برم در حرکتند ندارم، استادهايی که با غرور به سمت کلاسها ميرند، دانشجوهايی که دائما در حال دويدنند و هياهو و خنده های بلند بلند بچه ها و يه عده که دائم برای بقيه مخصوصا ...ها کلاس ميذارن و ...

    حس می کردم همگی مثل تصاوير پرده سينما هستند و آروم از مقابلم رد ميشند، و من برون پرده... کسی اين طرفا خدا رو نديده...؟ مثل اينکه يکبار خلق کرده و بعد مرده. خدای مرده بی تاثير...! حتی نمی تونه از خودش دفاع کنه! خدای خاک خورده فراموش شده... خدای مصلوب...! وقتی که خدا نمی تونه اينجا بمونه و به مهمانی صليب ميره، من چطور بايد بتونم...!!!

صلیبی برای خدا...

    کاش می شد رفت، به جايی که بوی سبزه های تازه و نمدار را احساس کرد، گيسوی پيچ خورده افکار را در شانه های باد گشود و نسيم اعتدال را به نوازش گونه های مرطوب سپرد. دستان را به پاکی آب پیوند داد و با لغزش قطرات در لابه لای انگشتان به مهمانی طبيعت رفت... ميوه ممنوعه را بو کرد، با سخاوت از آن گذشت و به اين تبعيد پايان داد...!

 

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٧ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی

اصل عدم قطعيت

سلام،

    اين ترم درس نانو تکنولوژی دارم و دوباره پام به دنيای شيرين فيزيک باز شده...! جای شما خالی...! خيلی جذابه...!

    قطب نانو الکترونيک دانشگاه تهران اولين قطب نانو الکترونيک کشوره و فعاليتش رو از سال ۱۳۸۴ شروع کرده، و جالب اينجاست که يکی از معدود کشورهاييه که در زمينه نانو فعاليت ميکنه و موفقه...! و اين خيلی خيلی عاليه...!

    احتمالا شما هم با من موافقيد که فیزیک و فلسفه خیلی به هم نزدیکند. شايد دليلش اين باشه که یه فیزیسین نیاز به یک دید از جهان داره و این دید از فلسفه ایجاد میشه... و بر عکس هر اصل فیزیکی ممکنه نگرش ما به دنيای اطراف رو تحت تاثير قرار بده... مثل انقلاب نسبیتی که مفهوم زمان و مکان رو تغییر داد و يا اصل عدم قطعيت که ناشی از فلسفس...

    هایزنبرگ، فیزیکدان آلمانی، تضاد بین ذره و موج رو با عنوان اصل عدم قطعیت حل کرد. اصل عدم قطعیت، عصاره و جان کلام مکانیک کوانتومه، بنابر این اصل، گشتاور (و یا سرعت) و مکان هر ذره‌ایی را نميشه با قطعیت تعیین کرد. سه سال پيش وقتی برای اولين بار با اين مفهوم آشنا شدم، تا مدتها حس ميکردم از زمين فاصله گرفتم...!

    اصل عدم قطعيت يعنی نمی دانم بشر...! و کشف اينکه نمی دانم، اينقدر بزرگ بود که مسائل زيادی رو حل کرد...! نمی دانم و حتی نمی توانم ثابت کنم که نمی دانم! پس اسمشو ميذارم اصل و قبولش ميکنم!

 

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۳ اسفند ،۱۳۸٤ - سعیدی